کرونا ی همسایه غازه! – روزمره ۵ اسفند ۱۳۹۸

درباره این ویروس کرونا، شرایط داخل ایران با خارج از ایران خیلی مقایسه میشه و ذهنیت عموم افراد بنظر میاد این باشه که خارج از ایران همه‌چیز مرتب و گل‌وبلبل هست و گاهی باعث حسرت خوردن میشه… اما اینجورا هم نیست.
این مطلب در دفاع از نحوه‌ی مدیریت بحران و اطلاع‌رسانی و … در ایران نیست، در واقع اصلن درباره‌ی ایران نیست، و فقط برای اینکه بدونیم کلیتِ مقابله با این ویروس کرونا همه‌جا تقریبن یکجوره و این ازون مشکلاتی هست که زیاد فرقی نداره توی فلان کشور پیشرفته باشی یا نه! جلوتر میگم چرا. ضمنن به این معنی هم نیست که لزومن خارج از ایران بدتر یا بهتر هست؛ همه‌چیز نسبی و بسته به برداشت شخصی مخاطب از دیدگاهِ بنده‌ی حقیر داره.
این رو هم عرض کنم که تمام مواردی که بیان می‌کنم نه فقط تجربه‌ی خودم، بلکه حداقل ۴ نفر دیگه که تجارب مشابه داشتن هست (چه در مورد خرید ماسک چه در مورد مراجعه به پزشک/داروخونه)
ضمنن در کانال تلگرام، از منابع مشخص و معتبر مطالبی درباره‌ی پیشگیری و کنترل این ویروس کرونا توسط بنده و دیگران ادمین‌های کانال منتشر شده، و میشه، که اگر دوس داشتین می‌تونین از این اولین پست دنبال کنین.

پیشاپیش اگر خطایی در مطلب هست یا نکته‌ای دارین که می‌تونین برای سایرین مفید باشه (با منبع)، ممنون میشم زیر پست درج کنین

این رو هم بگم که بر اساس چیزایی که بنده خوندم و فهمیدم (که ممکنه اشتباه باشه چون هنوز حدود ۳ ماه از این ویروس نشده) این ویروس کرونا طبق آمار فعلی برای افرادی که بدنشون ضعیف نیست و بیماری خاصی، مثلن دیابت، ندارن و سن‌شون زیاد نیست، کشنده نیست (و باید بیشتر از افرادی که بدنشون ضعیف هست مراقبت کرد و بهشون رسید) و عمده علت نگرانی اینه که هنوز دارویی وجود نداره که سرعت بهبود بیمار رو افزایش بده (مثلن برای سرماخوردگی دارو هست و شما سریعتر خوب میشین) و باعث میشه افراد برای دو تا چهار هفته از کار و زندگی بیافتن و نتیجتن برای کلیت جامعه و اقتصاد جهان مضر هست. پس نباید ترسید اما باید خیلی احتیاط کرد و مراقب بود. در حال حاضر بهترین راه پیشگیری رعایت بهداشت شخصی، پرهیز از تجمعات و محیط‌های شلوغه. و عموم جامعه با استراحت طی یک دوره دو تا چهار هفته خوب میشن. و اینکه نه تنها در ایران، بلکه همه‌جا گفته میشه: “تا حس نمی‌کنین حالتون بد هست به مراکز درمانی مراجعه نکنین و امکان تست گرفتن از همه نیست و در خونه بمونین” منطقی هست. نه تنها در ایران، در هیچ‌کجای دنیا آمادگی و توان رسیدگی به این همه بیمار نیست مخصوصن که دارویی نداره و تنها راهش بنظر استراحت و گذروندن دوران بیماری هست. پس باید اولویت داد به اون‌هایی که واقعن حالشون بد شده و نیاز به نگهداری تخصصی و جدی دارن، و همینطور افراد مسن‌تر و افرادی که بیماری خاصی دارن و بدنشون ضعیفه، یا افرادی که در گذشته عمل و جراحی‌های سنگین داشتن.

از قضیه قیمت ماسک شروع می‌کنم و تجربه و تحقیق شخصی (و دو دوست دیگه که دنبال ماسک با استاندارد FFP2 بودن).
زمانی که اولین تست‌ها در اروپا مثبت شد (انگلیس و آلمان و فرانسه)، بطور ناگهانی قیمت ماسک‌ها چند مرحله افزایش پیدا کرد و خیلی از داروخونه‌ها و مغازه‌های فروش مواد بهداشتی ماسک تموم کردن… قبلن در این مطلب هم به این مورد اشاره کرده بودم. ادامه خواندن “کرونا ی همسایه غازه! – روزمره ۵ اسفند ۱۳۹۸”

همخوان کنید!

زندگی در هلند – ۲۰ نکته‌ی یهویی :))

خیلی راجع به زندگی در هلند سؤال میشه و هیچوقت نشده راجع به این موضوع بنویسم اما همین الان در جمعی با چند هلندی و مهاجر، بحث این مورد بود و گفتم تا اینجا هستم و فراموش نکردم، چند مورد رو خیلی یهویی توی وبلاگ با موبایل بنویسم و ببینم چی از آب در میاد
ضمنن اینا همه دیدِ شخصیِ من از زندگی در هلند هستن و برگرفته از شنیده‌ها از سایرین و تجربه‌ی خودم (نه بعنوان یک زندگی دائمیِ پیوسته و طولانی) و ممکنه اشتباه باشه یا خیلی‌ها مخالف باشن.

زندگی در هلند – باغ Keukenhof در نزدیکی آمستردام معروف به باغ گل‌ها | منبع تصویر

۱. هلندی‌ها رنگ نارنجی رو خیلی دوست دارن. البته که نارنجی رنگ ملی هلند هم هست.

۲. هلند خیلی خیلی مسطح و صاف هست و از کوه و کوهستان خبری نیست.

۳. خیلی بارون میاد و باد زیاد می‌وزه. زیرساخت مدیریت آب در هلند بسیار خوب هست و جوری ساخته شده که احتمال سیل خیلی کم هست.

۴. از در و دیوار دوچرخه می‌باره و گاهی واقعن روی اعصابه

۵. قطارها خیلی تأخیر دارن اما بجاش اوبر خوب جواب میده. البته نکته‌ی مثبت اینکه در Tram ها و برخی قطارها اینترنت در دسترس هست. ادامه خواندن “زندگی در هلند – ۲۰ نکته‌ی یهویی :))”

همخوان کنید!

روزمره ۲۵ دی ۱۳۹۸

سلام.
روزهای سخت و تلخی رو می‌گذرونیم و کنار اومدن با این دست اتفاقات واقعن سخته؛ و شاید اصلن بهتر هم باشه که هیچوقت آدم‌ها با اینجور موارد کنار نیان تا زمانی که به نوبه خودشون قدمی در راستای حل مشکل و پیشگیری از وقوع مجددش برداشته‌باشن… فارغ از هرگونه ارتباط و آشنایی شخصی، همه‌ی مسافرین اون پرواز انسان بودن، و هیچ انسانی لایق اینجور از دست رفتن نیست و هیچ انسانی هم لایق اینجور از دست دادن نیست
احتمالن خیلی از ما در اون پرواز، در پروازهای ناگوار قبلی، در سیل سیستان، در سیل‌های قبلی و در بارها و بارها اتفاقات ناگوار دیگه، عزیزانی رو از دست دادیم… تسلیت و صبر سخته و شاید ناممکن.

کلّن، دنیا روزهای عجیبی رو می‌گذرونه… شاید در گذشته‌های دور، چنین وقایعی رخ میدادن اما چون اینترنت و رسانه نبوده، دایره اطلاع هم کمتر.
مثلن امروز از موضوعی مطلع شدم که گفتم بعد از مدت‌ها که درباره‌ی مهاجرت کاری و گذران زندگی در خارج از کشور خودم چیزی ننوشتم، شاید این مطلب مفید باشه و از داخل فرودگاه وین شروع کردم به نوشتن تا داخل هواپیما. موضوعی هست که خودم خیلی دنبالش می‌کنم و سعی کردم دربارش فعالیت داشته باشم.

امروز یکی از مخاطبین توجه من رو جلب کرد به #Rassismus در توییتر که خیلی بحثای جالبی همراه با mixed feelings رو می‌تونین درش بخونین.
علت trendشدن این هشتگ ازینجا شروع شده که یک شخص عرب برای کار در یک شرکت معماری در برلین آلمان رزومه‌ش رو ارسال کرده و انگار در یکی از ایمیل‌های داخلی شرکت در بررسی پرونده این شخص، یکی از مدیران گفته: «لطفن عرب نه!» این ایمیل به نحوی به دست اون شخص رسیده و حالا رسانه‌ای شده.

این دقیقن تصویری هست که اون شخص از روی گوشی خودش screenshot گرفته و در فیسبوک منتشر شده.

ادامه خواندن “روزمره ۲۵ دی ۱۳۹۸”

همخوان کنید!

روزمره ۱۸ آذر ۱۳۹۸

سلام. امیدوارم که همه خوب باشین.
خیلی وقت بود که خودم اینجا ننوشته بودم و ببینم آیا هنوز کسی هست؟

به هرحال ممنونم ازتون که همراه این وبلاگ و کانال هستین.
خیلی اوقات به ذهنم می‌رسه که دوباره پادکست ضبط کنم یا توی اینستاگرام بیشتر فعال بشم و از سفرها و چیزهایی که میبینم story بذارم، اما نمیشه هر دفعه هم یک بهانه‌ی احتمالن الَکی.

واقعیت اینه که تولید محتوای خوب و مفید، مخصوصن برای وبلاگ و کانال، واقعن کار سختی هست و تبدیل شده به یک تخصص. بنظرم نباید هرچیزی رو منتشر کرد مگر اینکه برای نصف بیشتر مخاطبین جذاب یا مفید باشه، در غیر اینصورت وقتشون رو هدر دادی یا مخاطب رو از دست میدی…

از طرف دیگه خیلی از مخاطبین این کانال و وبلاگِ بنده علاقمند به مباحث مربوط به مهاجرت کاری و زندگی در خارج از ایرانِ عزیز هستن…
و من شخصن علاقه‌ای به نوشتن در این موضوعات ندارم به چندین دلیل؛ مهم‌ترین دلیل کاملن شخصی هست اما دلیل دیگرش هم اینه که بعد از این که بنده شروع به نوشتن در این موضوعات کردم، خیلی از دوستان بخوبی از این کار استقبال کردن و منابع مختلفی رو در این زمینه‌ها ایجاد کردن.

این به این معنی نیست که در این کانال و وبلاگ در این موضوعات مطلبی منتشر نخاهد شد؛ از مخاطبین خیلی زیادی که از مطالب وبلاگ استفاده کردند برخی هستن که هنوز لطف دارن و گاهی در کانال یا وبلاگ در اون موضوعات مطلب می‌نویسن، (اگر شما تجربه‌ی مهاجرت دارین و علاقمند به اشتراک‌گذاری و نوشتن هستین، بسیار استقبال می‌کنم) اما امیدوارم که بنده رو در این مورد عفو کنین احتمالن دیدِ بنده نسبت به این کانال و وبلاگ دیدِ «نوشته‌هایِ من» باشه در هر موضوعی که ممکنه جالب باشه یا ارزش گفتن داشته باشه 🙂

خیلی ممنونم.

همخوان کنید!

پادکست با Travelcast

بچه‌های پادکست Travelcast لطف داشتن و مارو به گفتگویی ۲قسمتی درباره مسافرت، مهاجرت و … دعوت کردن که امروز بمناسبت یلدا منتشر شد.

خوشحال میشم به این پادکست‌ها گوش کنین؛ پیشنهاد می‌کنم از لینک‌های زیر استفاده کنین چون برای هر قسمت توضیحاتی خلاصه نوشتن و همینطور شاید دوست داشتین بقیه پادکست‌هاشون رو هم گوش بدین.

ادامه خواندن “پادکست با Travelcast”

همخوان کنید!